“Газар бол ургамлын булаг
Гал бол амьдралын булаг”
Бидний өвөг дээдэс байгалийн тогтоц, унаган төрхөөрөө нэн үзэсгэлэнтэй, ховор амьтан, ургамал бүхий газар нутаг, уул усыг “догшин хайрхан” хэмээн нэрийдэж, тэндээс хөрс шороо, чулуу хөдөлгөх, ургамал, өвс, мод таслан авах, ан гөрөө хийхийг чандлан цээрлэдэг байжээ.
Газар дэлхийгээ бохирлож сэвтүүлснээс байгалийн зохицол тэнцвэр алдагдаж, энэ нь хүний амьдралд эргээд муугаар нөлөөлдөг болохыг ухаант өвөг дээдэс маань гярхай ажигласнаар ийнхүү хорио цээрийн ёс, хэв хуулиудыг тогтоожээ.
Монголчууд хадгийг эдийн дээд хэмээн хүндэтгэсээр ирсэн. Тэр цаг үед хүр хорхойн шүлснээс гаргаж авсан буюу байгальдаа эргэн шингэдэг, огтын хор хөнөөлгүй эдээр хадгийг хийдэг үнэ цэнтэй байсан нь ийнхүү эрхэмлэн үзэхийн нэгэн шалтгаан байж. Гэвч энэ цагт энэхүү уламжлал төөрөлдөж чанар муутай эдээр хийсэн хадаг хүрээлэн буй орчин, амьтан, жигүүртэн байгаль эхэд хор хөнөөл учруулсаар байна.
Байгалиа хайрлах бидний үүрэг товхимолоос…
